گرچه بر لب می‌نشیند خنده‌ای

وینکه نیستم هم‌چو یک درمانده‌ای

درد من غصه‌ی تنها شدن است

در سکوتم، گرچه دارم غصه‌ای

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

صنم، دلِ تنگِ مرا تو باورش کن

غم جان‌کاه من را کمترش کن

دلم بی‌یاد تو بسیار تنگ است

بیا زخم دلم را مرهمش کن

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

نگاهی کن دل این بی‌نوا را

که درویشم به خطی از نگاهت

عطایی کن به مسکین و گدا را

که محتاجم به ناز خنده‌هایت

فقط صنم به‌تازگی بود! بقیه‌شون خیلی قدیمیه. به حدی که یادم نمیاد!

ظالم! دل‌شکستن، نه وجودی خواهد. بدان که رسم این را همگان هم‌چو خودت می‌دانند. من اگرچه با یادت پُرم از خاطره‌ها، اما از دل سنگت می‌ترسم! شق نرم‌ترین قرص هم نکردی، اگر مجمر حسی را شکستی، اگر طوفان شدی خاطرش را، وگر رسم طاعت در هم شکستی. محبت نه محنتی و نه زحمتی دارد. محبت نه وقت درازی و نه قیمتی دارد. سینه‌ی سنگ خارا هم گاهگاه، به‌روی قطرات آب دست محبتی دارد. شاید دلی خالی از یاد کسی باشد. لکن آن ویرانه‌ی دورتر از جاده نیست. تا متحیر شوی از دیدن تنهایی او. ولی می‌دانم که نگاه سردت باعث یأس او نیست.

که توشه‌ای کنم برای دوری وجود تو

از خودم

سلام به همه‌ی دوستان خوبم. به‌خاطر غیبت طولانی‌ام معذرت می‌خوام. مشغول یه کاری بودم و نمی‌تونستم سر بزنم به وبلاگ‌هاتون. از همه‌ی اونایی‌ که توی‌ این مدت فراموشم نکردن بی‌نهایت ممنونم. از رومینای عزیز، محمد عزیز، سودای عزیز، آجز عزیز و ... خیلی ممنونم.

توی این مدت روی 2Ba2.com کار می‌کردم و هنوز هم کارش تموم نشده ولی چون کارای اصلیش تموم شده فرصتی پیدا کردم که از همه‌ی شما معذرت‌خواهی و قدردانی کنم.

توی ادامه‌ی مطلب یه شعر می‌ذارم لطفا بخونید. امیدوارم خوشتون بیاد. عنوان این پست، مربوط به همین شعره! راستی چندتا غلط املایی بود توی شعر که تصحیحشون کردم!!

همیشه ارغوانی باشید و پاینده و سرزنده.